Bad hair day

Het was zonnig weer en het waaide stevig op deze voorjaarsdag in april. De golven rolden rond de Zeelandbrug, waar we gingen duiken. Bij een ommetje rond de eerste pijler kwam ik deze brede ringsprietslak tegen, op ongeveer twee meter diepte. De golven waren op deze geringe diepte nog goed voelbaar. Het zorgde voor een grappig beeld van deze mooie slak met zijn bewegende papillen. Net of zijn haar elke keer in de war werd gegooid. Wassen en watergolven of gewoon een bad hair day…?

Bij het terugkijken van de beelden zag ik tot mijn verrassing twee kleine stipje die rudimentaire ogen blijken te zijn. Ik dacht dat naaktslakken geen ogen hadden.

Ik heb de Ecologische Atlas van Mariene Weekdieren erop nageslagen en leerde dat ze niets zien met hun ogen. Het zijn dunne zenuwbundels die in de huid eindigen. Hun omgeving nemen ze waar met hun rhinoforen boven op hun kop en hun koptentakels onderaan hun kop. Deze doen dienst als zintuiglijke organen.

Het is een actieve slak die relatief snel kan kruipen maar nu lekker zat te schommelen onder zijn favoriete maaltje, de pennenschaft.

onderwaterverhalen.nl 2011 – 2022