Dolfje snotolfje

Een aandoenlijke vis is deze snotolf met zijn wiebelige manier van zwemmen, zijn bolle ogen en dikke lippen. Ik heb hem Dolfje genoemd, naar analogie met het mythische weerwolfje. Maar deze vis is echt! In de Oosterschelde kwamen we hem tegen in de buurt van de Zeelandbrug op circa 12 meter diepte. In april gingen we telkens even kijken of hij er nog was. Het is een vis die van koud water houdt en hier vooral in het winterseizoen verblijft. 

Dolfje is een mannetje aan de rode kleur te zien. We zagen geen nest met eitjes, terwijl het mannetje de broedzorg heeft. Waren de eitjes al uitgekomen? Of heeft hij dit jaar geen vrouwtje gevonden? Het vrouwtje is grijs-bruin en wordt veel minder vaak waargenomen. 

Hij liet me rustig dichterbij komen, terwijl hij rondscharrelde op zoek naar eten. Zo kun je duidelijk de tot zuignap gevormde buikvinnen zien, waarmee hij zich vasthoudt aan de ondergrond om gemakkelijk op dezelfde plek te blijven in de stroming.

Ook de roeipootkreeftjes op zijn huid zijn duidelijk zichtbaar. Een roeipootkreeftje is een parasiet die zijn voeding uit de vis haalt, waar hij op meereist. Ik vind het een naar gezicht. Dolfje heeft er zo te zien niet zoveel last van. 

Het stroomde vaak redelijk hard, waardoor zand voorbij kwam wat het zicht verminderde. De laatste duik was het zicht zo minimaal dat ik geen beelden meer heb gemaakt. Het water was inmiddels 12 graden. Ik denk dat hij binnenkort naar koudere oorden aan de rand van de Noordzee vertrekt.

  onderwaterverhalen.nl 2011 – 2022