Tentakels

“Wat friemelt ie toch gek aan zijn neus?”, denk ik en realiseer met dat hij geen neus heeft, deze kleine sepia. “Antropomorfisme”, schiet door me heen – het toekennen van menselijke eigenschappen aan niet-menselijke wezens. Gek eigenlijk dat ik er zo van schrik. Okay, hij heeft geen neus, maar we hebben meer gemeen dan we verschillen.

Vooral met een dier met zo’n hoogontwikkeld zenuwstelsel. Al naar gelang zijn gevoel en de omstandigheden verandert hij van kleur en van huidtextuur. Ik kijk naar de pigmentcellen op zijn tentakels en zie sommige stippen verdwijnen en sommige verschijnen. Lijkt me reuze handig om soms zo te kunnen opgaan in je omgeving en op andere momenten weer zeer imponerend te kunnen overkomen.

Ik denk aan de film My octopus teacher over de ontroerende vriendschap tussen een freediver en een octopus. Hoezo staan wij mensen boven de dieren?…

2011-2022 onderwaterverhalen.nl