Zeepaardjes, verstoppertje spelen

Als ik onderwater een zeepaardje zoek, let ik vooral op een staartje. Dat zit meestal om iets heen gekruld – een stok van een sepiarekje of een schelp ofzo – dat als anker dient. Zo blijft het diertje zonder veel krachtsinspanning op zijn plek in de stroming. 

Dat staartje is markant. Het lijkt wel een beetje op een miniatuur drakenstaartje. Als ik dat heb gevonden, ga ik op zoek naar een oogje. Vaak zitten ze verscholen tussen het wier, dus het duurt even voordat duidelijk is of het echt een zeepaardje is of toch iets anders. Een stuk hout of wier kan ook…

Als ik het geluk heb een zeepaardje te vinden, lijkt het soms net op verstoppertje spelen. Hij draait zich dan weg en komt weer terug aan de andere kant van zijn anker. 

Mooi om te zien en erna weer oogcontact te maken. Helemaal mooi als het dier even gaat zwemmen om een nog betere plek te vinden. Eentje waar hij zich kan verstoppen voor dieren die hem willen opeten en waar hij zelf voldoende te eten heeft.

Dat zwemmen ziet er tegelijkertijd statig en grappig uit. Rechtop en hard bewegend met de vinnen op zijn rug en naast zijn kop. En dan slaat het staartje om een nieuw anker en gaat het paardje weer veilig op in de omgeving. Wat voor ons op spelen lijkt is voor een zeepaardje een serieuze overlevingstactiek.

onderwaterverhalen.nl 2011 – 2021